IMG_0038
Het is toch wel even wennen als ik mijn kinderen ‘Jezus is de beste’ hoor zingen, terwijl ze huiswerk aan het maken zijn. Ze duiken ook zo een kerk in om Jezus aan te moedigen. Oké, elke houvast is er een en zeker als een vader tien maanden lang niet in beeld is geweest kan ik het me voorstellen dat ze naar andere voorbeelden uitkijken. Waarschijnlijk waait deze hobby over, zoals vele hobby’s overwaaien. Moet erg wennen in Bolivia. Dat moest ik altijd, maar nu iets meer. Zit hier nu een week en het voelt alweer als een half jaar. Als ik in januari terug naar Nederland ga, kom ik hier niet meer. Waarschijnlijk krijg ik de Mannen mee, na mijn reis naar Japan. Roxana begint in te zien dat een toekomst in Europa beter is dan in dit land. Ze komt niet mee. Dat zal geen verrassing zijn. Ik heb een masterplan: naar Japan met de motor en er echt alles uithalen wat er in zit. Daarna boek schrijven, liefst klaar in een jaar. En dan het sprekersmilieu in. Wist niet dat ik dat kon – beetje voor groepen lullen. Grote schik in. Waarschijnlijk moet ik in de winter door Siberië, want ik heb geen tijd om de winter af te wachten. En een beetje kou lijden is beter voor het verhaal, lijkt me zo. Alleen zijn er in de winter veel wolven, dat maakt het verhaal nog interessanter. Tegen die tijd zal ik ook in Jezus gaan geloven.

Paul en zijn Mannetjes
Binnenkort meer, lieve mensen. Zit nu even aan de bar bij Florin, met de Mannen naast me. Heb thuis ook geen internet. Moet er een kilometer of vier voor rijden. Ja, Bolivia is een andere realiteit. Ben hartstikke verliefd op mijn land geworden, Nederland dus. De kans is groot dat de Mannen in Nederland gaan opgroeien. Daarover meer. Dank, dank, dank.

He guys, ik vlieg de 22ste (juni) terug naar het paradijs dat Bolivia heet. Ik wil weer bij mijn Mannetjes horen. Om dit heugelijke feit te vieren, ga ik zondagmiddag vanaf vier uur aan de bar in De Koe (Marnixstraat, Amsterdam) zitten. Omdat ik niet graag alleen drink, lijkt het me aardig om – met wie van jullie dan ook – het glas te heffen op het feit dat ik terug ga naar mijn berg. Helaas duurt mijn bezoek tot slechts 5 januari 2016. Vanaf die datum ga ik mij voorbereiden op mijn nieuwste project Van Hier Tot Tokio.

Heb onlangs een presentatie van mijn Japanplan gehouden bij SBS6. Uitvoerend producent heeft anderhalf uur sprakeloos naar me zitten luisteren. Werktitel is inmiddels Van Hier Tot Tokio. Hij wil het […]

O, dan hoor je opeens dat je lui bent. Tuurlijk voel ik me dan aangesproken, en klim meteen in de pen. Denk dat er weinig schrijvers zijn die zo hun best hebben gedaan om hun boek aan de man te brengen. In de winter reed ik eenzaam van hol naar gat, een loopneus trotserend. Hieronder een link naar een van mijn presentaties.

Paulus steekt zijn handen uit de mouwen