http://guzzigalore.nl/log/index.php en guzzi-removethesewordsanddashes-galore@gmail.com Copyright 2012 Pivot Pivot - 1.40.1: 'Dreadwind' Thu, 02 Feb 2012 16:24:21 +0100 60 http://guzzigalore.nl/log/entry/244/up_in_the_air http://guzzigalore.nl/log/entry/244/up_in_the_air#comm Twee weken geleden hadden de Mannen hun hemeldoop. Vooral Sebastian had het leuk, daarboven. Hij dacht dat hij in de hemel was. De piloot moest er aan te pas komen om mijn ventje duidelijk te maken dat de vlucht over was. Hij vertikte het om het vliegtuig te verlaten. Zo schattig. En Santiago? Die wordt geen piloot, da's zeker. Had meer oog voor de stewardess, die hier voorbij loopt. We waren een weekje op vakantie in Santa Cruz, mijn favoriete stad in Bolivia. De Mannen moesten per se een kruiwagen, want daar zijn ze ook mee in de weer op de finca. Ik ben de lulligste niet, en kocht er twee. Ze zijn ook gek op trekkers. Het kan dus alle kanten op met ze. Santa Cruz, het is net of je in de States rond loopt, lijkt een beetje op Los Angeles, al moet je de zee erbij denken. En ja hoor, Ducati heeft inmiddels ook vaste grond gevonden in Bolivia. Had interesse in de 1198, maar schrok een beetje van de prijs: 38.000 dollar. Maar deze mag er ook zijn: 24.000 dollar. Mooie bak, Roy. Maar ik wil mijn Guzzi.Want dit is mijn realiteit. ]]> 244@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Thu, 13 Oct 2011 23:46:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/243/amnestie_voor_de_guzzi http://guzzigalore.nl/log/entry/243/amnestie_voor_de_guzzi#comm Mijn Guzzi heeft onlangs amnestie gekregen van de Boliviaanse regering. Ze krijgt dus een Boliviaans kentekenplaat. Die kan me gestolen worden, maar 't een en ander houdt wel in dat ik weer kan rijden, na twee jaar. Twee jaar, je leest het goed. Ben daar erg blij mee, zoals je begrijpt. De eerstvolgende rit staat gepland op 11 november. Dan rijden Coko, Melvin, ik en Ivan naar een groot Jawatreffen in Cochabamba. Wordt een spannende rit, want zal zo'n vijfhonderd kilometer over niet bestaande wegen rijden in een rookgordijn van Jawa-uitlaatgassen. Vooral die van Coko zet heel Bolivia in een blauwe, stinkende wolk. Heb er zin in. Geloof me, heb hemel en aarde bewogen om de Guzzi legaal te krijgen, tot aan de Nederlandse ambasade toe. Uiteindelijk had die lul van een Evo Morales zo'n medelijden met me dat hij 't me vergaf dat mijn Guzzi al twee jaar illegaal in dat armoedige land van hem doorbrengt. Dit doet me erg goed. Twee jaar zonder Guus is een lange tijd. Zit zelfs stiekem te denken aan een lange rit. Roxana gaat akkoord. Zit te denken aan Siberië - Regenvlietweg, daar woont Har. Wat dacht je daarvan? Morgen weer de realiteit, drie weken stront vegen op de finca. Inmiddels gaat het weer crescendo tussen Roxana en mij. Begrijp inmiddels dat een realtie zijn ups en downs heeft. De downs heb ik in Nederland nooit goed meegemaakt. Meestal was ik dan al weer met de noordezon vertrokken. Heb je het leuk gehad in Kenya, Roy? En beginnen jouw Mannetjes ook te kleppen Luc? Als ik een scheet laat, en dat zijn er nogal wat op een dag, dan roepen mijn Mannetjes in koor: COCHINO, viespeuk. Het Nederlands gaat ze nog niet zo goed af. Het enige woord dat ze kennen is 'maana', maan. Zucht, en ik doe zo mijn best. ]]> 243@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Tue, 11 Oct 2011 04:53:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/242/24_vriendinnetjes http://guzzigalore.nl/log/entry/242/24_vriendinnetjes#comm Leuk hoor, mijn varkentjes. Ze zijn roze, net als in Nederland, en ze schijnen erg lekker te smaken. Ik zelf eet uit geloofsovertuiging geen varkensvlees, maar een kniesoor die daar op let. Op de finca kan ik ademhalen. Was het toch wel zo ongelooflijk zat in Sucre. Word daar echt gestoord. Dit voelt als vakantie. Ik werk zeven dagen per week. Geef ze drie keer per dag te eten en verschoon één keer. Dat houdt in: kilo´s stront scheppen. Al met al is het een mooi ritme. Had een ritme nodig. Word op zeven uur ´s ochtends gewekt en ga rond elven onder de wol. De laatste keer dat dat gebeurde was ik 11. Eigenlijk is dit één grote omtrekkende beweging om weg uit Sucre te zijn en mijn projectje af te maken waar ik al drie jaar mee worstel. En nu het goede nieuws. Op de finca lukt het wel. In tien dagen tijd Colombia printklaar gemaakt. In Sucre heb ik me er erg lang op stuk gebeten. Ik ben er inmiddels achter dat ik absolute rust nodig heb en ritme.Dat conflicteert een beetje met hoe ik in Nederland werkte. Daar voelde ik me prettig in de chaos. Kortom, soms vallen kwartjes jaren later.

Over mijn meisjes. We hebben 24 moeders van de beste veehandelaar van Bolivia gekocht. Hopelijk krijgen ze gemiddeld acht biggetjes (hopelijk meer). Dan wordt ´t allemaal rendabel. Zo ja, dan verkopen we over een maand of negen zo´n vijftig varkens per maand, keer 200 dollar. Da´s goed geld in Bolivia. Ze krijgen gebalanceerd voedsel, mais, soja en een lading vitaminens. Mais is de grootste kostenpost. Maar: Jaime en ik hebben besloten om zelf mais te gaan verbouwen, zo'n vijftig hectaren. Prachtig mooi man. Vind dit echt een verademing, dat boerenleven. Ik doe dit allemaal voor mijn Mannetjes. Mocht me wat overkomen, dan hebben ze een gegarandeerd inkomen. Het is de bedoeling dat we over een jaar of drie gaan groeien naar honderd moeders. Tja, dan wordt het allemaal behoorlijk interessant. Maak je geen zorgen Zus. Ze hebben een goed leven hier en het zijn echt onze vriendinnetjes. Ik heb nu al spijt dat ze aan het spit gaan. Op de finca ben ik domweg gelukkig. We hebben 2500 hectaren tot onze beschikking. We zijn er met zijn drieen: ik, Roxana´s moeder (Doña Lita) en Jaime, mijn schoonbroer en zakenpartner. Jaime is de enige Boliviaan van wie ik leer, en die ik 100 procent vertrouw. Tussen Roxana en mij gaat het niet al te best en heb bij Jaime mijn zorg uitgesproken. What if? Hij en Doña Lita hebben me op het hart gedrukt dat familie en business niets met elkaar hebben te maken. Gelukkig kreeg ik eindelijk bijval van Roxana´s moeder en Jaime. Het kwam er op neer dat Roxana normaal moet doen en me met rust moet laten. Anders wordt ze op een dag alleen wakker. Ze kwam een weekje langs en gelijk weer shit over me heen. Nu gaat het wel weer, maar word er inmiddels wel moe van. Wie ooit zijn zinnen zet op een Boliviaanse moet eerst maar eens bij mij te rade gaan. Ze zijn erg lastig. Ben ik ongelukkig? Nee. Heb de twee mooiste Prinsen op aarde en ver daar buiten. Kan niet meer zonder ze. ]]> 242@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Sat, 20 Aug 2011 15:40:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/241/naar_de_finca http://guzzigalore.nl/log/entry/241/naar_de_finca#comm gaat het echt gebeuren. Neem mijn computer mee en mijn Deepers X5, om schatten te gaan zoeken. O ja, ook varkens kieken. Ze zijn gearriveerd. De eerste business in mijn leven, en wat voor een. Het is de bedoeling dat ik de komende tijd op en neer rijd tussen de finca en Sucre. Ga mijn Mannetjes, Adriana en Roxana (toch wel, hoor) missen. Santiago was behoorlijk ziek en moest opgenomen worden in het ziekenhuis. Mijn Man zat tegen een longenontsteking aan, maar nu gaat het weer. Wat was-ie er slecht aan toe, zoals je op deze foto zult zien. Eigenlijk moest Santiago een weekje blijven, maar hij gilde zo hard om zijn moeder dat hij al na drie dagen naar huis mocht. Hardverscheurend, hoor, om zo'n ventje alleen achter te laten. Eerste wat hij thuis deed was naar de MotoGP kijken. Mooi man. Afijn, weer voor een jaar de website betaald. Jullie zijn dus nog niet van me af. Mazzel, en bedankt. ]]> 241@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Tue, 19 Jul 2011 04:07:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/240/oscar_crespo http://guzzigalore.nl/log/entry/240/oscar_crespo#comm Wilde heel sterk terugkomen, meiden. Met een onwaarschijnlijk heftig filmpje over de Oscar Crespo rally die ik heb gereden in Sucre. De OCR is het belangrijkste evenement in Sucre en is de grootste rally in Bolivia. De meeste aandacht gaat uit naar de auto's. Er deden 35 motorfieten mee. Maar ja, de camera heeft geen seconde geregistreerd. Ben in mijn klasse (libre, vrij) vijfde geworden, op slechts seconden afstand van nummer vier en drie. Gemiddelde snelheid was 96 kilometer per uur en geloof me dat is hard. Veertig procent zand en stof, de rest afsfalt. Twee rondjes van 45 kilometer. Het mooie van de OCR is dat hij dwars door het centrum van Sucre gaat en je door duizendem mensen wordt aangemoedigd. Moet wel zeggen dat het een van de meest gevaarlijke dingen is die ik ooit in mijn leven heb gedaan. Er steken namelijk mensen over en dieren. Gelukkig zijn er dit jaar maar twee doden gevallen. Vlak voor de plaza heb je een sprong in Calle Bustillos. Volgas in zijn vijf loskomen is een heel bijzondere ervaring. Vorig jaar is op die plek een motorrijder op een voetganger geknald die nog even dacht over te kunnen steken: dood. Probeer via de televisie beelden los te peuteren. Ben inmiddels ik een locale held, want weinig motorrijders durvende OCR te rijden. De snelheid ligt hoog namelijk, en die honden. Volgend jaar sta ik op het podium, ongelogen. Nog enkele foto's. En ik probeer dus nog beelden te krijgen van twee tv-stations. Ben iets van acht keer geinterviewd. popup, popup, popup, popup, popup, popup

Trouwens, dat leuke meisje is mijn stiefdochter, Adri. De schat was zo onder de indruk van me dat ze de eerste vrouw wil worden die de OCR rijdt. Overigens, sorry voor het stilzwijgen. Was internet hier een beetje zat. Wat internet technologie betreft staat Bolivia op plaats nummer 148. ]]> 240@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Mon, 30 May 2011 05:51:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/239/spoorzoeken http://guzzigalore.nl/log/entry/239/spoorzoeken#comm 239@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Mon, 25 Apr 2011 03:39:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/238/bij_deze_ii http://guzzigalore.nl/log/entry/238/bij_deze_ii#comm Oke, dan doen we nog een stukje. Niet uit zelfbevlekking, meer uit interesse, hoe het wordt ontvangen. Weet bijvoorbeeld nu al dat de vorige scene (benzinepomp) nog een paar uitlegregels nodig heeft. Hier zul je weinig op aan te merken hebben. Het is 't begin van Mexico. Prachtig, al zeg ik het zelf. Ik twijfel over het woord helderblauwe hemel, maar dat zal bij de laatste herlezing wel goed komen. Het woord 'hotel' in Muelle Viejo heeft nog een bijvoegelijk naamwoord nodig, ook dat komt goed. Nancy wordt overigens verderop erg mooi uitgewerkt. Mijn hele boekie is in deze stijl. Moeilijk, moeilijk, want ik moet mijn scenes goed uit kiezen. Heb nu eindelijk geleerd om mijn reis, zoals ik en jullie die hebben beleefd, los te laten en te putten uit een enorm reservoir aan materiaal. Maar elk land geeft wel mijn gevoel over dat stuk van de reis weer. Nicaragua bijv. beschrijf ik alsof ik er twee dagen ben geweest, terwijl het in werkelijkheid vier maanden waren. Het is een lastige vorm. Veel dank verschuldigd aan mijn maatje Pieter, die me echt in deze vorm heeft gedwongen. 'Je moet dóór.' Ben erg huiverig voor Ecuador. Hoe ga ik dat met Maria allemaal beschrijven? Maar ben goed begonnen in het land. Ik zet in de regel een scene op en ga dan kijken of ie in het verhaal past. Een pagina of vijfhonderd heb ik inmiddels wel geschreven en vervolgens schrappen, schrappen totdat je vingers er blauw van zien en je kop uit elkaar spat van het denken. Ben nu goed op dreef, wat ik wil het echt afmaken. Dus ja, schrijven, schrappen, schuren, stofkammen maar weer. ]]> 238@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Thu, 10 Mar 2011 22:30:00 +0100 http://guzzigalore.nl/log/entry/237/bij_deze http://guzzigalore.nl/log/entry/237/bij_deze#comm ]]> 237@http://guzzigalore.nl/log/pivot/ default Thu, 03 Mar 2011 23:34:00 +0100